ΕΛΛΑΔΑ

ΕΛΛΑΔΑ
Blogger Tips and TricksLatest Tips And TricksBlogger Tricks

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

«Αντε να πάμε στον καφενέ» έλεγε ο παππούς και μου έκλεινε πονηρά το μάτι. Συχνά με έπαιρνε μαζί του και μου έδινε τα λουκούμια όταν κέρδιζε τους φίλους του στην πρέφα. «Πάμε στον λουκουμέ» έλεγα εγώ από μέσα μου και γελούσα και χαιρόμουνα με το αστείο μου, σαν την παροιμία που λέει «Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει».


Οι Συριανοί λουκουμοποιοί παρασκευάζουν το γλύκισμα για πολλές δεκαετίες με σταθερό τρόπο
 Για μένα λοιπόν τα καφενεία του χωριού μου ήταν μεγάλα λουκούμια με παράθυρα, που είχαν θέα προς τη θάλασσα και ωραία μαρμάρινα τραπέζια. Αλλα καφενεία είχαν χρώμα και γεύση τριαντάφυλλου, άλλα πράσινης μέντας και άλλα ήταν κεχριμπαρένια και μοσχοβολούσαν μέλι και κερί. Ομως όλα τα λουκούμια-καφενεία μύριζαν στο βάθος τους καφέ και ούζο και γαρίδες με ντομάτα...»
Θύμησες από τα λουκούμια-καφενεία της Φωτεινής Φραγκούλη, «39 καφενεία και ένα κουρείο», Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, από το Μόλυβο των παιδικών της χρόνων. «Παίρνω βιαστικά άχνη από το χάρτινο κουτί των λουκουμιών, ρίχνω μπόλικη στα τζάμια, στις πόρτες, στα παράθυρα, στα κεραμίδια, στους πέτρινους τοίχους, να τα κρύψω, να τα κρύψω τα λουκούμια-καφενεία μου. Να μην τα δει κανείς. Κανείς να μη μου τα πάρει».
Λουκουμέ κοινωνίες τριαντάφυλλου, μαστίχας και περγαμόντου θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν όσοι βρεθούν 23 και 24 Αυγούστου στην Ανω Σύρο και στην Ερμούπολη στη «Loukoumartre», όπου δέκα χιλιάδες συριανά λουκούμια, σε χρώματα κόκκινο (τριαντάφυλλο), κίτρινο (μαστίχα) και πράσινο (περγαμόντο) θα γίνουν «εργαλεία» στα χέρια των καλλιτεχνών, θα τοποθετηθούν σε ξύλινες φόρμες και θα σχηματίσουν μικρά έργα τέχνης, στο πλαίσιο του 2ου Φεστιβάλ Λουκουμιού.
Στην ελληνική Μονμάρτρη του λουκουμιού εκτός από γλυκά ψηφιδωτά, οι παραδοσιακοί τεχνίτες του νησιού θα προσφέρουν απλόχερα στους επισκέπτες το ξακουστό προϊόν, ενώ μουσικοί που θα βρίσκονται διάσπαρτα σε κάθε γωνιά θα παίζουν τζαζ, ακορντεόν, ρεμπέτικα τραγούδια.
70Χ70
Την πρώτη βραδιά στην Ανω Σύρο, τα έργα τέχνης από λουκούμια θα τοποθετηθούν σε τελάρα διαστάσεων 70x70 εκατοστών. Προτού τοποθετηθούν τα γλυκά, θα αφαιρείται η ζάχαρη που τα περιβάλλει, με τίναγμα. Στο τελικό στάδιο παρουσίασης των έργων, τα λουκούμια θα ψεκαστούν από τους δημιουργούς τους στην επιφάνεια με νερό, ώστε να αναδειχτούν τα χρώματα. Το 2ο Φεστιβάλ Λουκουμιού χρηματοδοτείται από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και το Δήμο Σύρου-Ερμούπολης και γίνεται σε συνεργασία και με το Σύλλογο Φίλων Τεχνικού Πολιτισμού Ερμούπολης.
Κι ενώ στην Ανω Σύρο ο κάθε καλλιτέχνης θα δράσει κατά βούληση, την επόμενη μέρα στην Ερμούπολη θα επιχειρηθεί ένα μεγαλύτερο ψηφιδωτό από λουκούμια, καθώς εννέα τελάρα θα ενωθούν σχηματίζοντας μια μεγάλη εικόνα -τεσσάρων τετραγωνικών μέτρων- αφιερωμένη στα 150 χρόνια λειτουργίας του θεάτρου «Απόλλων».
Οσο για την ιστορία του λουκουμιού -από την τούρκικη λέξη lokum και χαρακτηρίζεται γλύκισμα από ζάχαρη και άμυλο-, αυτή είναι πολίτικη, στη Σύρο έφθασε η τέχνη της παρασκευής του με τους πρώτους πρόσφυγες από τη Χίο, λέγεται δε ότι η πρώτη καζανιά μπήκε το 1832. Η πρώτη επίσημη σφραγίδα λουκουμοποιού εμφανίζεται το 1837, του Σταματελάκη. Η τούρκικη λέξη επικράτησε διεθνώς, γιατί πολύ πριν από το 1832 το προϊόν αυτό είχε γίνει γνωστό στον κόσμο από την παραγωγή του στην Τουρκία. Οι τεχνίτες λουκουμιού ήταν κυρίως Χιώτες που μετέφεραν την τέχνη τους στην Πόλη όπου παρασκεύαζαν το λουκούμι εκεί, και τη μετέδωσαν στις επόμενες γενιές όπως την έμαθαν και αυτοί από τους προγόνους τους. Δεν είναι τυχαίο πως τα ραχάτ μαστίχας και ροδοζάχαρης με αμύγδαλο ήταν τα πρώτα και πιο σημαντικά λουκούμια από την Τουρκία και τη Σύρο, πρώτες φυσικές ύλες που μαζί με τη μαστίχα αφθονούσαν στη Χίο.
Οπως μας πληροφορούν Συριανοί λουκουμοποιοί, για πολλές δεκαετίες το προϊόν παρασκευάζεται με έναν και μόνο σταθερό τρόπο. Η παρασκευή, ιδιαίτερα τα πρώτα χρόνια, ήταν δύσκολη και απαιτούσε γνώση και μεράκι. Από το 1970 και μετά, τα εργαστήρια έχουν κάπως εκσυγχρονιστεί, (καύσιμα, τρόπος κένωσης, μεταφορά, κ.λπ.), όχι όμως και η τεχνική.
Τα τρία βασικά υλικά βράζουν μέσα σε μπακιρένια καζάνια σε χτιστά τζάκια με πυρότουβλα ή παλαιότερα με λάσπη και πέτρα και ο λουκουμοποιός είναι υποχρεωμένος να τα ανακατεύει συνεχώς μέχρι να διαπιστώσει με ένα μοναδικό τρόπο από την πείρα του ότι είναι έτοιμο για κατέβασμα από το τζάκι. Επειτα το αδειάζει σε ένα ξύλινο τελάρο (λαμαρίνα) στρωμένο με αλεύρι και μένει εκεί να κρυώσει. Την επόμενη μέρα τεμαχίζεται με μεγάλες σιδερένιες μαχαίρες, πάνω σε πάγκο στρωμένο με άχνη ζάχαρη (λουκουμόσκονη). Με την πάροδο των χρόνων πλήθυναν οι ποικιλίες της γεύσης του λουκουμιού. Μαστίχα, τριαντάφυλλο, περγαμόντο, ροδοζάχαρη, μανταρίνι, καρύδα ινδική, αμυγδάλου, φιστικιού, καρυδιού κ.λπ.
Το μυστικό
Οσο για το μυστικό της ποιότητας του συριανού λουκουμιού; Λέγεται πως είναι το νερό. Γύρω από το λουκούμι αναπτύχθηκαν πολλά άλλα επαγγέλματα. Από τη Μικρασιατική Καταστροφή και μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '60, υπήρχαν πολλές βιοτεχνίες λουκουμιών στη Σύρο και πολλά καταστήματα πώλησής τους στην παραλία που απασχολούσαν πολύ προσωπικό. Ο πρώτος επίσημος Σύνδεσμος ιδρύθηκε στη Σύρο το 1942 με προστάτιδα την Αγία Γλυκερία που εορτάζει στις 13 Μαΐου (αναφέρεται στο 1ο καταστατικό του Συνδέσμου του). Αργότερα άτυπα προστάτης Αγιος ορίστηκε ο Αγιος Αθανάσιος (18 Ιανουαρίου) λόγω της ύπαρξης της ομώνυμης πηγής στην Ανω Σύρο.
http://www.enet.gr/


Tό blog στηρίζει τήν σελίδα στό fb.
https://www.facebook.com/GreekQualityProducts

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ

Οί αποψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τά περιεχόμενα των αρθρων

Εμείς απλά τά δημοσιεύουμε και η αξιολόγησή τους επαφίεται στην κρίση του αναγνώστη.

Αποποιούμαστε κάθε νομικής ευθήνης για την ακρίβεια των γραφομένων σε αλλα ιστολόγια η ιστοσελίδες.